بظاهر نوشتی پیامی بلند
کلامی سخیف و پر از بند و پند
مزن حرف بیجا دگر
مجتبا
که هستی تو خورشید آل وبا
نگفتی چگونه تو رهبر شدی؟
حریفِ
رقیبانِ انتر شدی؟
بنازم به ترکیب ژن های خوب
نسازند رهبر ز سیمان و چوب
چو ژن برتر از دانش آمد پدید
سخن از حکیمان نباید شنید
پدر بست دل را به بمب اتم
فرو کرد آن را به کوههای قم
تو سر را بگردان ز خط پدر
مکن عمر ما را در این ره هدر
بدنبالِ رادان چو
لنگان روی
چو تیمور بدنامِ دوران شوی
اگر زنده ماندی ز دستِ قضا
پیامِ دگر را مخوان در خفا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر