تکان هایِ خیزش چو گردید بیش
هراسید حیدر تراشید ریش
شتابان عباهایِ پیشین
بسوخت
لباسی به مانندِ انسان بدوخت
سپس رفت جایی ز انظار دور
ندانست آسان بیفتد به تور
چو آمد ز هر سو صدایِ خروش
فرو رفت حیدر به سوراخِ موش
دو بستی کشید و از
حال رفت
به رویایِ طوسی
سبکبال رفت
چو از دودِ منقل هوا
گشت تار
بیفتاد قلبش چو عقلش ز کار
درآورد موشک ز زیرِ
عبا
درو کرد جمعی ز جان هایِ پاک
که دزدد دلاری ز هر جای خاک
ندانست ابله که
افتد به دام
بنوشد هراسان شرنگی ز
جام
به مکتب رفته ای
ای فتنه
انگیز
که چون تیغی شوی در دستِ خونریز؟
مریضی چون دهد فرمانِ کشتار
حکیمی کی کُند خونابه نشخوار؟
ندانی کشتنِ انسان گناه است؟
نگوید آینه رویت سیاه است؟
چو بر خونخواره ای دل داده ای تو
به گردابِ
بلا افتاده
ای تو
بسوزد هر طبیب از کرده هایت
مزن آتش به جان با نسخه هایت
بریزد این بساطِ خون و بیداد
شکن پیمان خود با شیخِ جلاد
اگر خود خورده ای سوگندِ بقراط
بزن امشب لبی بر جامِ
سقراط
به مکتب رفته ای
ای فتنه
انگیز
که چون تیغی شوی در دستِ خونریز؟
مریضی چون دهد فرمانِ کشتار
حکیمی کی کُند خونابه نشخوار؟
ندانی کشتنِ انسان گناه است؟
نگوید آینه رویت سیاه است؟
چو بر خونخواره ای دل داده ای تو
به گردابِ
بلا افتاده
ای تو
بسوزد هر طبیب از کرده هایت
مزن آتش به جان با نسخه هایت
بریزد این بساطِ خون و بیداد
شکن پیمان خود با شیخِ جلاد
اگر خود خورده ای سوگندِ بقراط
بزن امشب لبی بر جامِ
سقراط
فقیهی که حکمش همیشه خطا است
بگوید که خیزش همان کودتا است
خودش خوب داند که گوید جفنگ
که جانی ندارد
ابایی ز ننگ
چو بر حسبِ عادت بگوید دروغ
همان به که دائم بماند به یوغ
نظر کن به افرادِ اطرافِ او
شماری ز دزدانِ چنگیز خو
سپاهی گرفته ز تیمور درس
نگوید حقیقت بسیجی ز ترس
نشاند گلوله به قلب و به سر
ولی نیست ازغم به لحنش اثر
بگوید لطیفه به وقتِ
عزا
ز سنگ است قلبِ اهلِ جفا
چو این دورِ ماتم به پایان رسد
قیامی پس از آن شتابان رسد
ببیند بزودی مجازاتِ
خویش
نمک چون بپاشد به دلهای ریش
فاش گویم با دو چشمی اشکبار
سنگدل اینک کُشد با تیربار
رفته چون موشان در بُنِ غارها
کس ندارد بیش از این هم انتظار
ملتی گرید از این کشتارِ سخت
نیست آهی بر لبِ این نابکار
بر تنِ مادر ببین رختِ سیاه
بر نخیزد از پدر غیر از هوار
گر بگویی نکته ای در بابِ نان
شاطری را می کِشد بالایِ
دار
گشت خالی جیبِ مردم از ریال
چون رباید مجتبا هر دم دلار
فتنه بارد از یمین و
از یسار
تا که باشد بیت شیطان برقرار
ای که دستت میرسد کاری بکن
پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار
هدُهُدا سوی چمن پرواز کن
بشکفد بستانِ ما پیش از بهار
