سه بیتی های انقلابی

 

تکان هایِ خیزش چو گردید بیش

هراسید   حیدر     تراشید  ریش

شتابان عباهایِ پیشین بسوخت

لباسی به مانندِ  انسان بدوخت

سپس رفت جایی  ز انظار دور

ندانست  آسان  بیفتد    به  تور

 

چو آمد  ز هر سو صدایِ خروش

فرو رفت حیدر  به سوراخِ موش

دو بستی کشید و از حال  رفت

به رویایِ طوسی سبکبال رفت

چو از دودِ منقل هوا گشت تار

بیفتاد  قلبش  چو عقلش ز کار

چو  آخر بشد  نوبتِ مجتبا

درآورد موشک ز زیرِ عبا

درو کرد جمعی  ز جان هایِ پاک

که دزدد  دلاری ز هر جای خاک

ندانست  ابله  که  افتد  به  دام

بنوشد هراسان شرنگی ز جام