مرگِ اهرمن

  

مُردی  و مردن تو مرهم نهاد بر  دل

از اهرمن چه ماند جز لعنتی به منزل؟

با طوسی عزیزت رفتی  درونِ  خلوت

از شهوتت کشاندی در بیت خود اراذل

جز ظالمی نبودی در طولِ زندگانی

گاهی  وفا نکردی با داورانِ  عادل