بازی سوم تیم ملی فوتبال ایران انجام شد و صعود
این تیم به مرحله بعدی بستگی به نتیجه مسابقات باقیمانده از مرحله گروهی در روز
یکشنبه دارد. تیم ایران هر سه بازی مرحله مقدماتی را با نتیجه مساوی به پایان
رساند و بنابراین سه امتیاز کسب کرد. در طول دو هفته ای که از شروع بازی ها می
گذرد میلیون ها ایرانی با اشتیاق و دلهره روند این مسابقات را دنبال کرده اند،
علیرغم فشار انواع مشکلاتی که زندگی آنها را طاقت فرسا کرده است، از جنگ و تورم و
بیکاری گرفته تا بیعدالتی های گوناگون و زخم های کشتار وحشتناک دی ماه گذشته.
دوستداران فوتبال می دانند که بخشی از قدرت تیم
ها ناشی از عملکرد ستارگان آنها می باشد، بدون حضور لیونل مسی و کریستانو رونالدو
و هری کین هرگز تیم های آرژانتین و پرتغال و انگلستان به چنین پیروزی های درخشانی
دسترسی پیدا نمی کردند و مردم این کشورها خوشحال نمی شدند. برای تیم ملی ایران
حضور سردار آزمون می توانست تاثیر چشمگیری داشته باشد، همانگونه که عملکرد خوب او
در رسیدن تیم ملی به جام جهانی نقش بزرگی داشت. احتمالا سردار آزمون می توانست
نتیجه بازی با نیوزیلند را به نفع ایران تغییر دهد و موجب صعود بدون دردسر تیم ما
به مرحله بعدی شود تا برای ساعاتی یا روزهایی مردم اندکی خوشحال شوند.
سردارانی که سردار آزمون را به جرم اعتراض به
کشتار مردم ایران از تیم ملی اخراج کردند برگ سیاه دیگری بر پرونده قطور خود
افزودند. همان سردارانی که سالهاست ثروت های ملی را تاراج می کنند و فقر و فساد و
افسردگی را ترویج می دهند. همان سردارانی که بر تمام کرسی های کلیدی مجلس، قوه
قضاییه و دولت تکیه زده اند و به مال اندوزی و جنایت مشغولند. همان هایی که موجب
فرار مغز ها می شوند. کسانی که روشنفکران را کاردآجین می کنند و انواع تبعیض های
جنسیتی، عقیدتی و قومی را روا می شمارند.
مردم ایران این سرداران را پاسداران این آب و
خاک نمی دانند.
